L'erru del rei Baltasar trayendo sidra en cuentes de mirra, ta faciendo qu'estos seyan los reis más sidreros de la hestoria.

LA SIDRA.- Bromes aparte, y aprofitando la imaxe espardía peles redes sociales, de la que ye autor la Ilesia Asturiana de la Sidroloxía, lo cierto ye qu'añu ente añu vese una mayor presencia de la sidre nes felicitaciones navidiegues, tantu pa deseyar unes felicies fiestes como un feliz añu, o unos reis tan sidreros como los qu'apaecen na semeya.

Esta triba de coses, que de primeres puen paecer insinificantes representen toa una tendencia na sociedá asturiana y ponen n'evidencia como la sidre ye muncho más qu'una bébora, ye toa una cultura, y amás una cultura identitaria con munchu rixu, que mos identifica y tresciende como asturianos.

Nun hai campaña publicitaria nel mundiu que puea igualar el llabor que ta faciendo la sociedá asturiana reivindicándose y reivindicando la sidre como ellementu padrimonial, ún de los principales requerimientos a la hora d'algamar la reconocencia de la cultura asturiana de la sidre comu Padremuñu Imaterial de la Humanidá pola UNESCO.

 

Reconocencia qu'agora mesmo ta bien lloñe por mor del desenfotu del "Principado", qu'a estes altures entá nun tien presentada la candidatura, cuando otres qu'entamaron al empar que la nuesa -como ye'l casu de les falles valencianes- yá consiguieron esta reconocencia internacional.

Esa ye la consecuencia de carecer d'un gobiernu asturianu y tener que soportar un "Principado" impuestu dende Madrid, que por supuestu esti añu tamién brindó con "vinu español".